+ច័នឬ ចាន់ (ន.)=ឈ្មោះឈើមានផ្លៃ កាលនៅខ្ចីមានរសចត់ លុះដល់ទុំ មានក្លិនក្រអូបប្រហើរឈ្ងប់ មានរសផ្អែមប្រើជាបង្អែម ។
ឧ-ផ្លែច័នមានរស់ជាតិផ្អែម ចត់ ។
+ចណ្ឌ ឬ ច័ណ្ឌ (គុ.)=កាច; ក្ដៅ; ហឹរ ... ។ (ន.)=កំណាច, សេចក្ដីក្រោធ, កំហឹង ... ។
ឧ-បុរសស៊ីផ្លែច័ន កំពុងញ៉ាំនំច័ក្កច័ន
និងផឹកទឹកច័ណ្ឌប្រចណ្ឌប្រពន្ធណាស់ ។
+ចន្ទ (ន.)=សភាវៈសម្រាប់បំភ្លឺ
ជាចម្បងជាងពន្លឺទាំងអស់ ដែលភ្លឺក្នុងវេលាយប់ ។
ឧ- ព្រះចន្ទពេញវង់ ហៅតាមពាក្យធម្មតាថា លោកខែ,
ខែរះ, ខែលិច, ខែភ្លឺ
។
+ចន្ទន៍ (ន.)=ឈ្មោះឈើមានខ្លឹមក្រអូប
។
ឧ- ចន្ទន៍ស, ចន្ទន៍ក្រហម
។
+ចន្ទ្រ (ន.)=ការចាប់ព្រះចន្ទនៃរាហ៊ូអសុរិន្ទ
(តាមជំនឿបុរាណ )។